Visitatiereis 2016

Datum: 12-11-2016

Verslag Schotland-reis in oktober 2016

Na de nodige voorbereidingen en contacten met de scholen was het op woensdag 26 oktober eindelijk zover. De drie bestuursleden, Gerjan, Gert en Alex, van onze stichting vliegen met een Fokker 70 van KLM naar Edinburgh. Op het vliegveld wordt een auto gehuurd en de trip naar het hotel in de stad gemaakt. Door de penningmeester van het bestuur van Mannafields Christian School worden we opgehaald om bij hem thuis de avondmaaltijd te gebruiken. Daarna vergaderen we daar met het voltallige bestuur. Allereerst wordt de financiële situatie besproken: elke maand een tekort van 3.000 Engelse pond. Onze maandelijkse financiële bijdrage blijft dus onverminderd nodig!  Hierna ontvouwen wij onze plannen om onze steun te verbreden naar de drie bekende christelijke basisscholen in Schotland. Naast Mannafields zijn dat Providence Christian School in Stornoway op het eiland Lewis, aan de westkust, en de Sunrise Christian School in Glasgow. We hadden tegen deze melding opgezien, maar tot onze opluchting geeft het bestuur aan dat steun aan meerdere scholen in lijn is met hun aanvankelijke doelstelling toen de school werd opgericht: stichten van christelijk onderwijs in Schotland. We bespreken ook mogelijke acties tijdens de herdenking van 500 jaar Reformatie. De Schotse reformator John Knox zal hierin worden meegenomen. We denken erover om de 500 reformatorische basisscholen in Nederland te vragen om elk als streefbedrag € 500 per jaar te doneren. Dat kan door stroopwafels te verkopen of een rommelmarkt of door elke maandagmorgen 50 cent mee te brengen. Een soort adoptie van de drie scholen. Mocht dit waar worden dan halen we € 250.000 op, voldoende om de drie scholen te bekostigen. Verder spreken we af dat er na elke actie in Holland een bedankbrief van Mannafields naar de school (of kerk) gaat. Deze plaatsen we ook op onze website. Het zou anderen kunnen aanzetten om ook tot actie over te gaan.

De andere morgen, donderdag 27 oktober, vertrekken we na het ontbijt richting westkust. In Pitlochrie drinken we koffie en in Inverness hebben we een lunch. Het links-rijden gaat steeds meer vanzelf. We rijden dwars door en over de Highlands. De bomen tooien zich al in prachtige herfstkleuren. Ruim op tijd arriveren we in de haven van Ullapool. De auto parkeren we vlakbij. Om kosten te besparen gaan we als lopend passagier met de ferry naar Lewis. In het begin varen we over rustig water, maar eenmaal op open zee gaat het schip heerlijk op en neer over de golven. Na bijna drie uur varen komen we aan in de haven van Stornoway, de hoofdstad van het eiland Lewis. We worden opgewacht door de broer van dominee Gregory (Greg) MacDonald, onze gastheer. Bij hem kunnen er echter maar twee slapen, dus Gert gaat met de broer mee. Na een half uur rijden door een vlak en aardedonker eiland komen we in Ness, een dorpje in het Noorden. De dominee woont daar vlak naast de kerk van de Free Church of Scotland (Continuing). De ontvangst is hartelijk, de kamers zijn ruim en warm en in de woonkamer stellen we ons aan elkaar voor en drinken we koffie met cake en scones. De dominee en zijn vrouw hebben vier kinderen die we de volgende morgen aan het ontbijt ontmoeten.

Het is dan vrijdag, 28 oktober geworden. Drie van de kinderen zitten op de Providence school die we later die morgen bezoeken. De school is in 1999 gesticht en heeft nu zestien leerlingen. Doordat de directeur naar China is vertrokken heeft de school nu slechts een leerkracht, tevens de nieuwe directeur, Ann Mairi MacLeod, 29 jaar jong. Zij staat er alleen voor om de groepen te leiden. Er wordt gezocht naar een tweede juf of meester. Ann Mairi wordt nu voor 6 uren betaald (het minimumloon) maar ze werkt er veel meer. Er zijn zorgen over het gebouw, te klein, en over de personeelsbezetting en –betaling. We maken de opening van het nieuwe semester mee. Dominee MacDonald doet dat door schriftlezing en gebed en gaat dan alle kinderen vragen wat zij moeilijk vinden in het geloofsleven en waar zij meer over willen weten of horen in de kerk of op school. Dominee neemt de vragen mee en belooft er later op terug te komen. Reken maar dat er stof voor wat preken bij zit. Na de school bezoeken we nog Lewis Castle en het park er omheen. Geschonken door een rijke zakenman, meneer Lever (je vindt zijn naam terug in het bekende Unilever). Na nog wat wandelen over een prachtig zandstrand aan een nog prachtiger baai brengt Greg ons naar de haven. Hier nemen we hartelijk afscheid en wachten we de aankomst van de veerboot af. De terugreis over zee verloopt rustig en om vijf uur meren we af in Ullapool. Wat volgt is de lange reis door het donker naar ons onderkomen bij Glasgow, een Bed & Breakfast in een dorpje vlakbij. Het is elf uur als we daar opnieuw zeer hartelijk worden ontvangen door onze gastvrouw.

De volgende morgen, zaterdag 29 oktober, hebben we onze laatste ontmoeting: in de Reformed Presbyterian Church in datzelfde dorp. We kunnen niet in de kerk in Glasgow, waarin de Sunrise School een plekje heeft, terecht. We worden begroet door de voorzitter en secretaris van het bestuur en de directeur van de school. Om toch iets van de school te zien is er een Power point presentatie. De school blijkt sinds begin dit jaar enorm gegroeid en telt nu 26 leerlingen. Dit is bewerkstelligd door de ouderbijdrage drastisch te verlagen: van 3.600 tot 1.200 Engelse ponden per jaar. De bijdrage bleek voor veel ouders dus te hoog. Glasgow telt 1.2 miljoen inwoners, was een grote industriestad, en is dat nu niet meer. Veel werkeloosheid ook. Veel ouders doen aan thuis-onderwijs en laten hun kinderen alleen naar school gaan voor de enkele vakken die ze niet zelf kunnen geven. We maken kennis en bespreken de zorgen en de toekomst. Een zorg is dat door de groei in het aantal leerlingen de ruimte in de kerk te klein is. Er moet dus een grotere locatie worden gevonden. Door de voorzitter is er een visie ontwikkeld: er moet 1 overkoepelend bestuur komen voor Christelijk onderwijs in Schotland. Daaronder vallen dan de drie bekende scholen en eventueel nog te stichten scholen. Er valt ook te denken aan een bovenschoolse directeur. De leerkrachten kunnen dan al hun tijd en krachten besteden aan het lesgeven aan de kinderen. Wij, van de Stichting Vrienden van Mannafields, krijgen het verzoek om als begeleider in dit proces op te treden naar de andere scholen toe. Er zijn verschillen en die worden ook benoemd, maar voor de toekomst en de eenheid in het bestuur zouden er wat verschuivingen moeten plaatsvinden, dichter naar elkaar toe.

Na een hartelijk afscheid rijden we van Glasgow naar de luchthaven van Edinburgh. Een kort ritje vergeleken met de vorige dagen. We leveren de huurauto in, rekenen de brandstofkosten af en lopen naar de vertrekhal. Op tijd vertrekken we en vliegen in een Embraer van KLM naar Schiphol. Daar scheiden onze wegen. We zien terug op een leerzame en indrukvolle reis. Kort, te kort, maar alleszins de moeite waard. En, we hebben huiswerk.

De secretaris, Alex Kroon