Reisverslag juni 2018

Datum: 08-02-2019

Reisverslag Schotland juni 2018
Op 30 mei vertrokken wij voor een reis van drie weken door Schotland. Niet alleen om het land te zien en te genieten van natuur en cultuur. We wilden ook twee van de drie scholen bezoeken waaraan onze stichting steun verleent.
Het eerste weekend verbleven wij in Edinburgh, de hoofdstad van Schotland. Zaterdag bezichtigden wij de oude stad en op zondag bezochten wij een kerkdienst van de Free Presbyterian Church of Scotland aan de Gilmore Place in Edinburgh. Dat bleek vanaf de camping 1 uur en 40 minuten lopen. De bij ons bekende dominee David Campbell was de voorganger. Na de dienst hebben wij hem gesproken. Hij gaf aan positief nieuws te hebben over Mannafields. Hij moest voor een week op reis naar de USA en we zouden elkaar daarna weer ontmoeten of spreken.
Na afloop van de kerkdienst bleek dat er ook vier meisjes van het Hoornbeeck College uit Nederland aanwezig waren. Zij liepen stage op de Sunrise school in Glasgow en logeerden bij de broer van de dominee in Edinburgh. Die broer bracht ons tot onze grote opluchting later met de auto terug naar de camping. Hij woonde daar in de buurt. Van hem hoorden wij dat hij werkte in Glasgow en dat zijn vrouw les gaf op Sunrise. En dat daarom zijn kinderen op de Sunrise op school zaten.
Op maandag 4 juni bezochten we de Mannafields Christian School aan de Easter Road. We werden hartelijk ontvangen door het bestuurslid dat de plaats van Inge heeft ingenomen: Heather Hutchison.

Mannafields: blijde gezichten….
Bev, de headteacher, bleek op reis naar Zuid-Afrika omdat haar vader was overleden. Ook hier ontmoetten wij weer een stagiaire van het Hoornbeeck.

Mannafields: In gesprek met de stagiaire
Wij deelden tijdens de pauze wat snoep uit (kleine stroopwafeltjes en rolletjes pepermunt) en geplastificeerde boekenleggers met een Hollandse molen en een Bijbeltekst in het Engels. Deze waren gemaakt door een vrouw uit onze gemeente.

Mannafields: "Welke molen zal ik nemen?"
Na een hartelijk afscheid vervolgden wij onze reis naar de westkust van Schotland.
Op vrijdag 8 juni namen wij in Uig op het eiland Skye de ferry naar Tarbert op Harris, dat met Lewis een eiland vormt. We kampeerden op de Eiland Fraoch Camping in Shawbost aan de noordkust van Lewis. Een half uur rijden van Stornoway.
Zaterdag maakten we een rondrit over het eiland en bezochten enkele locaties uit het verre of niet zo verre verleden.
Zondag maakten we de rit naar de familie MacDonald in North Dell. De manse, dat is de pastorie, staat naast de kerk. Dat is de kerk van de Free Church of Scotland Continuing. We werden hartelijk begroet en ons werd de kamer aangewezen waar we mochten overnachten. Tegen twaalven begaven we ons naar het kerkgebouw waar de dienst om 12.00 uur begon. Een aantal psalmen (in de boekjes staan alleen de teksten per vier regels gegroepeerd en geen noten) werd in het Gaelic gezongen. Dat kwam op ons over als het geluid van een doedelzak. De voorzanger zingt op een onbekende melodie de eerste regel en de gemeente geeft dan antwoord. Het Gaelic kent veel meer woorden dan het Engels; het blijkt een bloemrijke taal. Het zingen duurde dan ook best wel lang. Er werd ook in het Engels gezongen, maar nog steeds op een onbekende melodie. Zonder voorzanger die elke regel inzet met de juiste toon zou het niets worden.
Na de dienst was er in de manse koffie met de bekende Engelse zoetigheden. Het diner was een smakelijke en feestelijke aangelegenheid. Ook hier ontmoetten we weer meiden van het Hoornbeeck, die stageliepen op de Providence school in Stornoway.
Na de avonddienst kwam er een emeritus-collega met zijn vrouw op de thee. Die nam op een opbouwende wijze de punten van de preek met Greg MacDonald door. Je kon merken dat Greg dat best prettig vond. Bij de thee en voor ons koffie werden we verwend met allerlei lekkers, o.a. sandwiches. Greg wilde van alles weten over onze kerk en onze gebruiken. En wij leerden veel van hem over de Schotse kerken en met name de Free Church of Scotland Continuing: Geen orgel of andere muziek in de eredienst, leden zijn alleen zij die deelnemen aan The Lord’s Table. Alleen zij hebben stemrecht, ook de vrouwen! De andere leden hebben een adviesrecht. Alle dominees van zijn kerk krijgen hetzelfde salaris: GBP 20.000 per jaar. Er wordt goed geofferd, want er is altijd genoeg. Tijdens de dienst wordt niet gecollecteerd. In de hal van de kerk staat een zuil met schaal of mand waarin iedereen voor de dienst zijn of haar gave deponeert. Dat is ook de reden waarom er in de hal enkele ambtsdragers staan ter verwelkoming, om te zeggen waar je kunt gaan zitten, je een bijbel te geven en om te wijzen op de offerschaal.
Men kent geen kerkelijke kalender. De heilsfeiten worden door het hele jaar heen behandeld. In de familiekring wordt wel kerst gevierd, met een familiediner en cadeautjes.
De avond werd besloten door de emeritus-collega met schriftlezing en gebed.
Op maandagmorgen werden we gewekt door psalmgezang vanuit de keuken. Dat was de eerste ontbijtzitting voor de kinderen en de juffen die naar school moesten.
Wij namen deel aan de tweede ontbijttafel met Greg en Lorraine. Daarna pakten we onze spullen in, namen wat foto’s en werden op de foto gezet.

Bij de familie MacDonald op Lewis
We namen roerend afscheid en vertrokken naar Stornoway, naar de Providence school.
We hadden al van Greg gehoord dat er sinds het begin van dit schooljaar een nieuwe head-teacher was, uit Engeland: Marc Musty. Wij werden hartelijk welkom geheten, ook door mrs. Musty, zijn vrouw, door de kinderen en door de juffen uit Nederland. Op dit moment bezoeken tien kinderen de school.

Providence: de klas, meester Marc Musty en de stagiaire
Na de pauze deelden we snoep en boekenleggers uit en overhandigden wij de meegenomen drie laptops van het Van Lodenstein College.

Providence: Blij met de laptops! Bedankt Van Lodenstein!
Na een dankgebed, uitgesproken door Marc Musty, keken we nog wat rond in de beide “lokalen”’, namen afscheid en reden richting haven om in te checken voor de ferry naar Ullapool op het vasteland.
De dagen daarna doorreisden we het Westen, Noorden en het midden van dat deel van Schotland om via Inverness en Pitlochry op zaterdag weer in Edinburgh aan te komen. We wilden een afspraak maken met David Campbell. Dat lukte niet. Later bleek dat hij naar Skye was gegaan in verband met de begrafenis van een tante.
Tijdens het vervolg van de reis naar het Zuiden op maandagmorgen, 16 juni, was er een uitgebreid gesprek met David Campbell. 

Op woensdag 20 juni vertrokken wij met de Stena Brittannica vanuit Harwich naar Hoek van Holland.
Aan een indrukwekkende reis van drie weken en 3.000 km (aan de linkerkant van de weg) kwam een einde
De reis werd gemaakt door Alex Kroon, secretaris van onze stichting, en zijn echtgenote Marry.